Shloka 14
Adhyaya 84 — The Gods’ Hymn after the Slaying of Mahishasura and the Goddess’ Boon
देवि प्रसीद परमा भवती भवाय सद्यो विनाशयसि कोपवती कुलानि । विज्ञातमेतदधुनैव यदस्तमेतन् नीतं बलं सुविपुलं महिषासुरस्य ॥
devi prasīda paramā bhavatī bhavāya sadyo vināśayasi kopavatī kulāni / vijñātametadadhunaiva yadastametan nītaṃ balaṃ suvipulaṃ mahiṣāsurasya
హే దేవీ, ప్రసన్నురాలవు కమ్ము. నీవు జగత్తు సమృద్ధికి పరమ కారణం. క్రోధించినప్పుడు నీవు క్షణంలోనే వంశాలను నాశనం చేస్తావు. ఇది ఇప్పుడే తెలిసింది, ఎందుకంటే మహిషాసురుని మహాసేన పూర్తిగా నిర్మూలించబడింది.
FAQs
The verse highlights the dual nature of Shakti. She is 'paramā bhavāya' (supreme cause of prosperity) when pleased, but 'kopavatī' (destroyer of lineages) when angry, illustrating that preservation and destruction are two functional aspects of the same Divine Will.
This falls under the Manvantara section (specifically the Savarni Manvantara), describing the deeds of the Goddess which facilitate the transition and maintenance of cosmic order during a Manu's epoch.
The destruction of Mahishasura's 'suvipulam balam' (vast army) represents the total eradication of the manifold modifications of the ego (ahamkara) and ignorance, proving that the Goddess's power is the only reality that dispels the illusion of strength in negative forces.