Adhyaya 79: The Vaivasvata Manvantara: Classes of Devas, the Seven Sages, and Manu’s Nine Sons

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे वैवस्वतोत्पत्तिर्नामाष्टसप्ततितमोऽध्यायः ऊनाशीतितमोऽध्यायः- 79 मार्कण्डेय उवाच आदित्या वसवो रुद्राः साध्या विश्वे मरुद्गणाः । भृगवोऽङ्गिरसश्चाष्टौ यत्र देवगणाः स्मृताः ॥

మార్కండేయుడు పలికెను—ఆ (మన్వంతర)మున దేవతలు ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, సాధ్యులు, విశ్వేదేవులు మరియు మరుత్గణములుగా స్మరింపబడుదురు; భృగువులు మరియు అంగిరసులు ఎనిమిది (గణములు)గా ఉండుదురు.

Verse 2

आदित्या वसवो रुद्रा विज्ञेयाः कश्यपात्मजाः । साध्याश्च मरुतो विश्वे धर्मपुत्रगणास्त्रयः ॥

ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు కశ్యపుని కుమారులని తెలుసుకోవాలి. సాధ్యులు, మరుతులు, విశ్వదేవులు ధర్ముని కుమారుల మూడు గణాలు.

Verse 3

भृगोस्तु भृगवो देवाः पुत्रा ह्यङ्गिरसः सुताः । एष सर्गश्च मारीचो विज्ञेयः साम्प्रताधिपः ॥

దేవుల్లో భృగువులు నిజంగా భృగువు కుమారులు; ఆంగిరసులు అంగిరసుని కుమారులు. ఈ సృష్టి (సర్గం) ప్రస్తుతం అధిష్ఠితమైన మారీచ వంశపరంపరగా గ్రహించాలి.

Verse 4

ऊर्जस्वी नाम चैवेन्द्रो महात्मा यज्ञभागभुक् । अतीतानागताः ये च वर्तन्ते साम्प्रतञ्च ये ॥

ఇంద్రునికి ‘ఊర్జస్వీ’ అనే నామం ఉంది—మహాత్ముడు, యజ్ఞభాగాన్ని పొందువాడు. గతించిన ఇంద్రులు, రాబోయే ఇంద్రులు, మరియు వర్తమానంలో ఉన్న ఇంద్రులు—

Verse 5

सर्वे ते त्रिदशेन्द्रास्तु विज्ञेयास्तुल्यलक्षणाः । सहस्राक्षाः कुलिशिनः सर्व एव पुरन्दराः ॥

దేవతల ఆ ఇంద్రులందరూ సమాన లక్షణాలు కలవారని తెలుసుకోవాలి—సహస్రనేత్రులు, వజ్రధారులు, అందరూ ‘పురందరులు’ (దుర్గనాశకులు).

Verse 6

मघवन्तो वृषाः सर्वे शृङ्गिणो गजगामिनः । ते शतक्रतवः सर्वे भूताभिभवतेजसः ॥

వారందరూ మఘవానులు—వృషభసమానులు, శృంగములు కలవారు, గజగమనంతో నడిచేవారు. వారందరూ శతక్రతువులు—ప్రాణులను జయించే తేజస్సు కలవారు.

Verse 7

धर्माद्यैः कारणैः शुद्धैराधिपत्यगुणान्विताः । भूतभव्यभवन्नाथाः शृणु चैतत् त्रयं द्विज ॥

ఐశ్వర్యముతో మరియు దాని గుణములతో సమన్వితులై, ధర్మాది కారణములచే పరిశుద్ధులై—భూత, భవిష్యత్, వర్తమానముల అధిపతులైనవారూ—హే ద్విజులారా, ఈ త్రయాన్ని వినుడి।

Verse 8

भूर्लोकोऽयं स्मृता भूमिरन्तरिक्षं दिवः स्मृतम् । दिव्याख्याश्च तथा स्वर्गस्त्रैलोक्यमिति गद्यते ॥

భూర్లోకం ‘పృథివి’గా ప్రసిద్ధం; అంతరిక్షాన్ని ఆకాశం/ద్యు అని పిలుస్తారు; అలాగే ‘దివ్య’ అని చెప్పబడే స్వర్గం—ఈ మూడే త్రైలోక్యమని ఉక్తం।

Verse 9

अत्रिश्चैव वसिष्ठश्च काश्यपश्च महानृषिः । गौतमश्च भरद्वाजौ विश्वामित्रोऽथ कौशिकः ॥

అత్రి, వసిష్ఠుడు, మహర్షి కాశ్యపుడు; గౌతముడు, భరద్వాజుడు; అలాగే విశ్వామిత్రుడు—అతడు ‘కౌశిక’ అని కూడా స్మరించబడతాడు।

Verse 10

तथैव पुत्रो भगवाञृचीकस्य महात्मनः । जमदग्निस्तु सप्तैते मुनयोऽत्र नथान्तरे ॥

అలాగే జమదగ్ని—మహాత్ముడైన ఋచీకుని ధన్య కుమారుడు—(సమూహాన్ని పూర్తిచేస్తాడు); ఈ మన్వంతర మధ్యాంతరంలో వీరే సప్తర్షులని చెప్పబడింది।

Verse 11

इक्ष्वाकुर्नाभगश्चैव धृष्टः शर्यातिरेव च । नरिष्यन्तश्च विख्यातो नाभागारिष्ट एव च ॥

ఇక్ష్వాకు మరియు నాభగ; ధృష్టుడు మరియు శర్యాతి; యశస్సుగల నరిష్యంతుడు; అలాగే నాభాగ-ఆరిష్టుడు కూడా।

Verse 12

करूषश्च पृषध्रश्च वसुमान् लोकविश्रुतः । मनोर् वैवस्वतस्यैते नव पुत्राः प्रकीर्तिताः ॥

కరూషుడు, పృషధ్రుడు మరియు లోకప్రసిద్ధుడైన వసుమాన్—వీరు వైవస్వత మనువు యొక్క తొమ్మిది కుమారులని ప్రకటించబడినారు।

Verse 13

वैवस्वतमिदं ब्रह्मन् कथितान्ते मयाऽन्तरम् । अस्मिन् श्रुते नरः सद्यः पठिते चैव सत्तम । मुच्यते पातकैः सर्वैः पुण्यञ्च महदश्नते ॥

ఓ బ్రాహ్మణా, ఈ విధంగా వైవస్వత మన్వంతర వృత్తాంతాన్ని నీకు నేను వివరించాను. దీన్ని ఎవడు వింటాడో లేదా పఠింపబడినప్పుడు వింటాడో, అతడు తక్షణమే సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడై మహా పుణ్యాన్ని పొందుతాడు।