Shloka 10
Adhyaya 75 — The Fall and Restoration of Revatī Nakṣatra and the Birth of Raivata Manu
धन्यास्ते तनया येषां सर्वलोकाभिसंमताः ।
परोपकारिणः शान्ताः साधुकर्मण्यनुव्रताः ॥
dhanyās te tanayā yeṣāṃ sarvalokābhisaṃmatāḥ /
paropakāriṇaḥ śāntāḥ sādhukarmaṇy anuvratāḥ
ధన్యులు వారు—వారి కుమారులు సమస్త జనులచే ఆమోదింపబడినవారు; పరహితకారులు, శాంతులు, ధర్మకార్యాలలో దృఢనిష్ఠులు।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The Purāṇic ideal of progeny is ethical excellence, not mere continuation of lineage: public esteem, altruism, inner restraint, and consistent righteous conduct.
Auxiliary dharma-teaching (upadeśa), not one of the five defining purāṇic characteristics.
‘Sarvalokābhisaṃmata’ implies alignment of personal conduct with ṛta/dharma such that one’s life becomes socially harmonizing rather than karmically disruptive.