Shloka 35
Adhyaya 72 — The Reconciliation Rite, Sarasvati Sacrifice, and the Birth of Uttama Manu (Auttama Manvantara Prelude)
ततः स तस्यान्तनयो जज्ञे राज्ञो महात्मनः ।
पौर्णमास्यां यथा कान्तश्चन्द्रः संपूर्णमण्डलः ॥
tataḥ sa tasyāntanayo jajñe rājño mahātmanaḥ | paurṇamāsyāṃ yathā kāntaś candraḥ saṃpūrṇa-maṇḍalaḥ ||
తరువాత ఆ మహాత్ముడైన రాజుకు ఒక కుమారుడు జన్మించాడు—పౌర్ణమి రాత్రి సంపూర్ణ చంద్రబింబంలా మనోహరుడు।
FAQs
Purāṇic narration links auspiciousness (paurṇamāsī) with the emergence of a dharma-bearing heir, implying that cosmic rhythms and moral destiny can coincide.
Vaṃśa/vaṃśānucarita: dynastic continuation via the birth of an heir who will become Manvantara-linked (Manu).
The full-moon image suggests completeness and sattva—an inner wholeness suited to lawgiving and epochal stewardship (Manu-function).