Shloka 21
Adhyaya 72 — The Reconciliation Rite, Sarasvati Sacrifice, and the Birth of Uttama Manu (Auttama Manvantara Prelude)
राजोवाच निःशङ्कं ब्रूहि मत्तो यद्भवात्या किञ्चिदीप्सितम् ।
तदलब्ध्यं न ते भीरु ! तवायत्तोऽस्मि नान्यथा ॥
rājovāca niḥśaṅkaṃ brūhi matto yad bhavātyā kiñcid īpsitam | tad alabhyaṃ na te bhīru! tavāyatto 'smi nānyathā ||
రాజు అన్నాడు—“నన్ను ఏది కోరుకుంటావో సంకోచం లేకుండా చెప్పు. ఓ భీరువా, నీకు అది దుర్లభం కాదు; నేను నీ వశంలోనే ఉన్నాను—ఇతరథా కాదు.”
FAQs
Power is idealized as service: the king’s authority is to be used to remove suffering when properly petitioned.
Ethical exemplum within narrative (ācāra/dharma), not pancalakṣaṇa proper.
The vow-like assurance mirrors ritual ‘vara’ (granting of boon), setting karmic accountability on the giver.