Shloka 62
Adhyaya 63 — The Birth of Svarocis and the Rescue of Manoramā: The Astra-Heart and the Healing of Curses
दत्तान्तु तां तदा कन्यामभिशान्त्य च भामिनीम् ।
जगाम दिव्यया गत्यागन्धर्वः स्वपुरं ततः ॥
dattāntu tāṃ tadā kanyām abhiśāntya ca bhāminīm / jagāma divyayā gatyā gandharvaḥ svapuraṃ tataḥ
ఈ విధంగా కన్య దానమైన తరువాత, అలాగే ఆ క్రోధావేశిత స్త్రీని శాంతింపజేసి, ఆ గంధర్వుడు అనంతరం దివ్య మార్గం ద్వారా తన నగరానికి వెళ్లిపోయాడు.
FAQs
Before departure or closure, one should settle emotional turbulence; pacification (śānti) is portrayed as a necessary completion of any dharmic resolution.
Manvantara narrative texture: celestial beings and their movements are characteristic of Purāṇic manvantara storytelling, supporting the era’s moral-legendary record.
“Divine movement” suggests a shift from human entanglement to a higher plane—symbolically, after dharma is set right, consciousness ‘moves upward’ from conflict to order.