Shloka 32
Adhyaya 54 — Cosmography of Jambudvipa: Continents, Oceans, Varshas, and Mount Meru
तेषु नक्षत्रविन्यासाद्विषयाः समवस्थिताः ।
चतुष्वपि द्विजश्रेष्ठ ग्रहाभिभवपाठकाः ॥
teṣu nakṣatra-vinyāsād viṣayāḥ samavasthitāḥ | catuṣv api dvijaśreṣṭha grahābhibhava-pāṭhakāḥ ||
ఆ ప్రాంతాలలో నక్షత్రాల విన్యాసం ప్రకారం ప్రాంతాలు క్రమంగా స్థాపించబడ్డాయి; ఆ నాలుగింటిలోనూ, ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా, గ్రహాల అతిప్రబల ప్రభావాలను వ్యాఖ్యానించే పాఠక-పండితులు ఉన్నారు।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse normalizes interpretive traditions (pāṭhakāḥ) that read cosmic patterns. Ethically, it suggests responsibility in knowledge: astral lore is framed as a disciplined ‘reading,’ not superstition.
Sthāna: celestial ordering tied to terrestrial regions; an extension of cosmographic description.
Nakṣatra and graha ‘placements’ can symbolize patterned tendencies within the psyche; the ‘readers’ represent discriminative awareness that interprets and moderates overpowering impulses.