Adhyaya 50 — Mind-Born Progeny, Svayambhuva Manu’s Lineage, and Brahmā’s Ordinance to Duḥsaha (Alakṣmī’s Retinue)
मार्कण्डेय उवाच इत्युक्त्वा दुःसहं ब्रह्मा तत्रैवान्तरधीयत ।
चकार शासनं सोऽपि तथा पङ्कजजन्मनः ॥
mārkaṇḍeya uvāca ityuktvā duḥsahaṃ brahmā tatraivāntaradhīyata /
cakāra śāsanaṃ so 'pi tathā paṅkajajanmanaḥ
మార్కండేయుడు అన్నాడు—ఇలా దుఃసహునికి ఉపదేశించి బ్రహ్మ అక్కడికక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు. దుఃసహుడూ పద్మయోని (బ్రహ్మ) ఆజ్ఞను యథావిధిగా అనుసరించాడు।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Divine instruction is presented as binding even for semi-divine beings; order is restored when beings act within prescribed limits.
Frame-narrative connective tissue; not pancalakṣaṇa.
Brahmā’s disappearance signifies the withdrawal of the teaching-source after transmission; the real ‘presence’ becomes the śāsana (injunction) internalized and enacted.