Shloka 21
Adhyaya 43 — Portents of Death (Ariṣṭa-lakṣaṇas) and the Yogin’s Response; Alarka Renounces Kingship
सूर्योदये यस्य शिवा क्रोशन्ती याति संमुखम् ।
विपरीतं परीतं वा स सद्यो मृत्युमृच्छति ॥
sūryodaye yasya śivā krośantī yāti saṃmukham / viparītaṃ parītaṃ vā sa sadyo mṛtyumṛcchati
సూర్యోదయ సమయంలో శివా (నక్క) అరుస్తూ ఒక పురుషుని వైపు వస్తే—వ్యతిరేక దిశ నుండి వచ్చినా లేదా చుట్టూ తిరుగుతూ వచ్చినా—అతడు తక్షణమే మరణాన్ని పొందుతాడు।
{ "primaryRasa": "bhayanaka", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Nature is read as a moral mirror in Purāṇic culture; ominous encounters prompt restraint, prayer, and urgent completion of righteous duties.
Ancillary dharma/śakuna material; not one of the five principal Purāṇic characteristics.
Sunrise marks the day’s prāṇic ‘opening’; an inauspicious śakuna at that liminal time symbolizes obstruction of life-force and the closing of one’s allotted time.