Shloka 109
Adhyaya 34 — Madālāsā’s Instruction on Sadācāra (Householder Conduct, Purity, and Daily Rites)
नान्दीमुखानां कुर्वोत प्राज्ञः पिण्डोदकक्रियाम् ।
प्राजापत्येन तीर्थेन यच्च किञ्चित् प्रजापतेः ॥
nāndīmukhānāṃ kurvota prājñaḥ piṇḍodakakriyām / prājāpatyena tīrthena yacca kiñcit prajāpateḥ
నాందీముఖాలకు సంబంధించిన పిండ-ఉదక దానాన్ని జ్ఞాని ప్రాజాపత్య-తీర్థంతో చేయాలి; అలాగే ప్రజాపతికి సంబంధించిన ఏ కర్మమైనా అదే విధానంతో చేయవలెను.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Auspicious ancestral rites (nāndīmukha contexts) are still governed by precise discipline; ‘wisdom’ is shown through faithful adherence to correct ritual address rather than improvisation.
This is prescriptive ācāra, serving the Purāṇic role of dharma-upadeśa. It is not a sarga/manvantara narrative unit but supports the tradition that sustains social-religious continuity.
Nāndīmukha rites unite ‘auspiciousness’ (nandi) with ancestral continuity; the Prājāpatya mode points to Prajāpati as the archetype of generativity—linking progeny, lineage, and offering.