Shloka 45
Adhyaya 15 — Karmic Retribution: Rebirths After Naraka and the King’s Compassion in Hell
स्वर्गच्युतानां लिङ्गानि पुरुषाणामपापिनाम् ।
एतदुद्देशतो राजन् भवतः कथितं मया ॥
svargacyutānāṃ liṅgāni puruṣāṇām apāpinām | etad uddeśato rājan bhavataḥ kathitaṃ mayā ||
ఓ రాజా, పాపులు కాకపోయినా స్వర్గం నుండి పతితులైన మనుష్యుల లక్షణాలు—ఇంతమాత్రమే నేను నీకు సంక్షేపంగా తెలిపాను।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Heaven is not permanent; even the non-sinful may ‘fall’ when merit is spent. The ethical push is toward durable dharma (and ultimately liberative knowledge) rather than seeking only svarga.
This is didactic karma-theory within narrative (vaṃśānucarita-style storytelling environment), but not a direct pañcalakṣaṇa unit.
‘Falling from heaven’ symbolizes the impermanence of all reward states; it points to the need for inner transformation beyond transactional merit.