Shloka 8
स निवृत्तो नरव्याप्रो मुडचन् वज़निभाउ्छरान् । सचिवै: संवृतो राजा रथे नाग इव श्वसन्,महाराज! इतना सुनना था कि नरश्रेष्ठ दुर्योधन साँपकी भाँति फुफकारता हुआ रथके द्वारा लौट आया और मन्त्रियोंसे घिरकर उस देवपुत्रपर वज्न-सरीखे बाणोंकी वर्षा करने लगा
sa nivṛtto naravyāghro muñcan vajranibhān śarān | sacivaiḥ saṃvṛto rājā rathe nāga iva śvasan ||
ఇంత విన్న వెంటనే నరవ్యాఘ్రుడైన దుర్యోధనుడు తిరిగి వచ్చి వజ్రసమానమైన బాణాలను విడిచాడు. మంత్రులతో చుట్టుముట్టబడిన ఆ రాజు రథంపై సర్పంలా ఫుసఫుసలాడుతూ ఆ దేవపుత్రునిపై ఘోర శరవర్షం కురిపించాడు।
उत्तर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how uncontrolled wrath and pride manifest as violent escalation in battle; it implicitly contrasts mere ferocity with the steadiness and restraint expected of a righteous warrior.
After turning back, the king—described as a ‘tiger among men’—advances in his chariot, surrounded by ministers, and begins a fierce attack by shooting thunderbolt-like arrows at the opposing ‘son of a god’ (as indicated by the surrounding narrative).