Shloka 9
उत्तरो जयमावेदयति—विराटस्य हर्षः, द्यूतनिषेधः
Uttara’s Victory Report—Virāṭa’s Rejoicing and the Counsel Against Gambling
शररश्मिरिवादित्य: प्रतस्थे समरे बली । किरीटमाली कौन्तेय: सर्वान् प्राच्छादयत् कुरून्,फिर तो महाबली किरीटमाली कुन्तीनन्दन अर्जुन सूर्यकी भाँति बाणरूपी प्रचण्ड किरणोंको बिखेरते हुए समरभूमिमें आगे बढ़े। उन्होंने समस्त कौरव-योद्धाओंको सायकोंसे ढक दिया
śararāśmir ivādityaḥ pratasthe samare balī | kirīṭamālī kaunteyaḥ sarvān prācchādayat kurūn |
తర్వాత మహాబలవంతుడైన కిరీటధారి కౌంతేయుడు అర్జునుడు సూర్యునిలా బాణరూపమైన ఉగ్ర కిరణాలను చిమ్ముతూ సమరంలో ముందుకు సాగి, కౌరవులందరినీ శరవర్షంతో కప్పివేశాడు।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in action: disciplined courage and decisive strength used in a just martial context. Arjuna’s controlled, purposeful force is portrayed as luminous and overwhelming, suggesting that rightful prowess, when aligned with duty, can dispel opposition like sunlight.
Vaiśampāyana describes Arjuna advancing into the battlefield. He releases such a dense volley of arrows—likened to the sun’s rays—that the Kuru warriors appear ‘covered’ or ‘veiled’ by his shafts, emphasizing his dominance at that moment.