Shloka 16
Kuru-Sainika-Āśvāsana and Vijayaghoṣaṇa
Reassuring the Kuru Soldiers; Proclaiming Victory
वित्रासयित्वा तत् सैन्यं द्रावयित्वा महारथान् । अर्जुनो जयतां श्रेष्ठ: पर्यवर्तत भारत,भारत! विजयी वीरोंमें श्रेष्ठ अर्जुन उस सेनाको भयभीत करके (सामने आये हुए) महारथियोंको भगाकर रणभूमिमें चारों ओर घूमने लगे
vitrāsayitvā tat sainyaṁ drāvayitvā mahārathān | arjuno jayatāṁ śreṣṭhaḥ paryavartata bhārata bhārata ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఓ భారతా! ఆ సైన్యాన్ని భయభ్రాంతులకు గురిచేసి, మహారథులను పారద్రోలిన తరువాత, విజేతలలో శ్రేష్ఠుడైన అర్జునుడు రణభూమిలో అన్ని దిశలలో సంచరించెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of resolute courage and skilled action: when fearlessness and mastery are present, even a powerful force can be scattered. Ethically, it points to disciplined strength used decisively in a just martial context rather than cruelty for its own sake.
Arjuna has overwhelmed the opposing host: he frightens the army, drives away the elite mahārathas, and then ranges across the battlefield, indicating complete tactical dominance and the enemy’s disarray.