Shloka 46
Adhyāya 61: Saṃmohana-astra and the Kuru Withdrawal (संमोहनास्त्रं तथा कुरुनिवृत्तिः)
सर्वा दिशश्वाभ्यपतद् बीभत्सुरपराजित: । किरीटमाली कौन्तेयो लब्धलक्षो महाबल:,किसीसे परास्त न होनेवाले किरीट-मालाधारी महाबली कुन्तीनन्दन अर्जुनका निशाना कभी चूकता नहीं था। वे उस सेनामें सब ओर विचरने लगे
sarvā diśaś cābhyapatad bībhatsur aparājitaḥ | kirīṭamālī kaunteyo labdhalakṣo mahābalaḥ ||
అపరాజితుడైన బీభత్సుడు—కిరీటమాలాధారి, మహాబలవంతుడైన కుంతీనందన అర్జునుడు—లక్ష్యం స్థిరపరిచినపుడు ఎప్పుడూ తప్పని వాడు, సేనలో అన్ని దిశలలో సంచరించసాగెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined excellence: when one’s purpose is set, skill and steadiness make action effective. In a dharmic frame, martial power is not mere aggression but controlled capability directed toward a rightful objective.
Vaiśampāyana describes Arjuna—unconquered, crowned and garlanded—moving swiftly in all directions through the opposing force, his arrows not missing once he has taken aim, indicating his dominance and tactical mobility in the battle scene.