Shloka 66
अध्याय ५८ — वानरध्वजस्य महेन्द्रास्त्रप्रयोगः
Chapter 58: Arjuna’s Deployment of the Indra-Weapon
न च बाणान्तरे वायुरस्य शक््नोति सर्पितुम् । अनिशं संदधानस्य शरानुत्सूजतस्तथा
na ca bāṇāntare vāyur asya śaknoti sarpitum | aniśaṁ saṁdadhānasya śarān utsṛjatās tathā |
అతని బాణాల మధ్య ఖాళీలోకి గాలికూడా జారిపోలేకపోయింది. కుంతీనందనుడు అర్జునుడు విరామం లేకుండా బాణాలను తీసుకొని ధనుస్సుపై అమర్చి విడిచెడు—ఆ క్రియలో క్షణమాత్రమైనా అంతరం ఎవరికీ కనిపించలేదు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores disciplined mastery: sustained attention and practiced control can make action seamless and effective. In the epic’s ethical frame, such prowess is valued when governed by duty (kṣatriya-dharma) rather than impulse.
Vaiśampāyana describes Arjuna’s extraordinary rate and continuity of archery—he fits and releases arrows without pause, creating a barrage so dense that even wind cannot pass between the arrows.