Shloka 2
Arjuna’s Concentrated Archery and the Rout of the Kaurava Mahārathas
Gāṇḍīva-Nirghoṣa Episode
जाम्बूनदमयी वेदी ध्वजे यस्य प्रदृश्यते । तस्य दक्षिणतो याहि कृप: शारद्धतो यत:,“उत्तर जिसकी ध्वजापर सोनेकी वेदीका चिह्न दिखायी देता है, उस रथके दाहिने होकर चलो। उधर ही शरद्वानके पुत्र कृपाचार्य हैं!
jāmbūnadamayī vedī dhvaje yasya pradṛśyate | tasya dakṣiṇato yāhi kṛpaḥ śāraddhato yataḥ ||
ఎవరి ధ్వజమున జాంబూనద స్వర్ణవేదిక చిహ్నము కనబడునో, ఆ రథమునకు కుడివైపు గమించుము; ఆ దిశలోనే శరద్వతుని కుమారుడు కృపాచార్యుడు ఉన్నాడు।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights practical discernment in a tense setting: recognizing persons and positions through distinctive signs (a banner emblem) and moving with tactical awareness (keeping to the right), while acknowledging respected elders like Kṛpa.
A narrator’s report gives directions to approach a particular chariot identified by a banner bearing a golden-altar emblem, indicating that Kṛpa—Śaradvat’s son—is located on that side/direction.