Shloka 19
धनंजयस्य आश्वासनम्
Dhanaṃjaya’s Reassurance and the Opening Engagement
बिभ्रन्मालां महातेजा: पद्मोत्पलसमायुताम् । विप्रेक्षष्माणो बहुभिनातृप्पत् सुमहाहवम्,श्रेष्ठ देवताओंद्वारा लाये हुए भाँति-भाँतिके विचित्र विमान अनेकानेक रत्नोंसे उद्भासित थे। उनमेंसे कुछ स्थिर हो गये थे और कुछ (नीचे-ऊपर) उड़ रहे थे। उनके द्वारा उदभासित होनेवाले आकाशकी विचित्र शोभा हो रही थी। वहाँ विमानस्थ देवताओंसे घिरे हुए वज्रधारी महातेजस्वी इन्द्र पद्म और उत्पलोंकी माला पहने सुशोभित हो रहे थे। वे अनेक वीरोंके साथ छिड़े हुए अर्जुनके उस महान् संग्रामको बार-बार देखते थे, तो भी तृप्त नहीं होते थे
vaiśampāyana uvāca | bibhran mālāṃ mahātejāḥ padmotpalasamāyutām | viprekṣamāṇo bahubhir na tṛpyat sumahāhavam ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— మహాతేజస్వి ఇంద్రుడు పద్మ-ఉత్పలమాలను ధరించాడు. అనేక వీరులు చూస్తున్న ఆ మహాయుద్ధాన్ని అతడు నిరంతరం వీక్షించినా తృప్తి పొందలేదు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how righteous valor and steadfast duty (dharma in action) can become worthy even of divine attention: the gods themselves delight in witnessing courage aligned with a just cause, suggesting that ethical conduct in conflict elevates human action to cosmic significance.
The narrator describes Indra, adorned with a lotus garland and surrounded by gods in celestial vimānas, repeatedly watching a tremendous battle—understood in context as Arjuna’s extraordinary combat—so captivating that even repeated viewing does not satisfy him.