Shloka 17
धनंजयस्य आश्वासनम्
Dhanaṃjaya’s Reassurance and the Opening Engagement
प्रभासितमिवाकाशं चित्ररूपमलंकृतम् । सम्पतद्धिः स्थितैश्ञापि नानारत्नविभासितै:,श्रेष्ठ देवताओंद्वारा लाये हुए भाँति-भाँतिके विचित्र विमान अनेकानेक रत्नोंसे उद्भासित थे। उनमेंसे कुछ स्थिर हो गये थे और कुछ (नीचे-ऊपर) उड़ रहे थे। उनके द्वारा उदभासित होनेवाले आकाशकी विचित्र शोभा हो रही थी। वहाँ विमानस्थ देवताओंसे घिरे हुए वज्रधारी महातेजस्वी इन्द्र पद्म और उत्पलोंकी माला पहने सुशोभित हो रहे थे। वे अनेक वीरोंके साथ छिड़े हुए अर्जुनके उस महान् संग्रामको बार-बार देखते थे, तो भी तृप्त नहीं होते थे
vaiśampāyana uvāca | prabhāsitam ivākāśaṃ citrarūpam alaṅkṛtam | sampatadbhiḥ sthitaiś cāpi nānāratnavibhāsitaiḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— నానారత్నాల కాంతితో మెరిసే, విచిత్రరూపాలతో అలంకరించబడిన అనేక విమానాలు—కొన్ని స్థిరంగా, కొన్ని పైకీ కిందకీ సంచరిస్తూ—ఆకాశాన్ని ప్రకాశింపజేసి అపూర్వ శోభను కలిగించాయి. ఆ దివ్య దృశ్యంలో విమానస్థ దేవతలచే పరివృతుడైన వజ్రధారి మహాతేజస్వి ఇంద్రుడు పద్మ-ఉత్పలమాలలను ధరించి విరాజిల్లెను. అనేక వీరులతో సాగిన అర్జునుని మహాసంగ్రామాన్ని అతడు మళ్లీ మళ్లీ చూచినా తృప్తి పొందలేదు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Righteous valor (dharma-yuddha spirit) is portrayed as worthy of divine attention: when courage and duty align, even the gods are depicted as drawn to witness it, underscoring that ethical action has cosmic significance.
The narrator describes the sky filled with jewel-bright celestial vimānas—some stationary, some moving—creating a radiant spectacle, while Indra and other gods look on, repeatedly watching Arjuna’s great combat and remaining unsated by the sight.