Shloka 14
देवविमान-दर्शनम् / The Celestial Assembly and Vimana Spectacle
Bhīṣma–Arjuna Encounter Framed Cosmically
अश्वत्थामोवाच नैव न्याय्यमिदं वाच्यमस्माकं पुरुषर्षभ । कि तु रोषपरीतेन गुरुणा भाषिता गुणा:
aśvatthāmovāca naiva nyāyyam idaṁ vācyam asmākaṁ puruṣarṣabha | kintu roṣaparītena guruṇā bhāṣitā guṇāḥ ||
అశ్వత్థాముడు అన్నాడు—పురుషశ్రేష్ఠా! మా మీద ఇలాంటి మాట చెప్పడం న్యాయము కాదు. పాండవులకు గతంలో జరిగిన అన్యాయాలను స్మరించి, గురువు క్రోధావిష్టుడై ఇక్కడ అర్జునుని గుణాలను ఉగ్రభావంతో పలికాడు; విభేదం కలిగించుటకై కాదు, ఆగ్రహవశాత్.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical restraint in speech: judgments should be grounded in justice (nyāya), and one should recognize how anger (roṣa) can distort praise or blame into a tool of persuasion rather than truth.
Aśvatthāman responds to a statement that seems to reflect poorly on his side, arguing it is unjust to interpret matters that way; he explains that the teacher (Droṇa), stirred by anger and memories of past wrongs to the Pāṇḍavas, has spoken of Arjuna’s virtues in a heated manner rather than to deliberately sow dissension.