Shloka 11
Aśvatthāman’s Admonition to Karṇa on Boasting, Varṇa-Duties, and the Threat of Arjuna
Virāṭa-parva, Adhyāya 45
उत्तरने कहा--अब मैं उनसे नहीं डरता; क्योंकि मैं अच्छी तरह जानता हूँ कि आप संग्रामभूमिमें भगवान् श्रीकृष्ण और साक्षात् इन्द्रके समान स्थिर रहनेवाले हैं ।। इदं तु चिन्तयन्नेवं परिमुह्यामि केवलम् । निश्चयं चापि दुर्मेधा न गच्छामि कथंचन,केवल इसी एक बातको सोचकर मैं ऐसे मोहमें पड़ जाता हूँ कि बुद्धि अच्छी न होनेके कारण किसी तरह भी किसी निश्चयतक नहीं पहुँच पाता
idam tu cintayann evaṁ parimuhyāmi kevalam | niścayaṁ cāpi durmedhā na gacchāmi kathaṁcana ||
కానీ ఇదే ఒక్క ఆలోచనను తిరిగి తిరిగి తలచుకుంటూ నేను పూర్తిగా మోహంలో పడుతున్నాను. నా బుద్ధి మందమైనందున ఏ విధంగానూ నిర్ణయానికి చేరలేకపోతున్నాను.
उत्तर उवाच
Educational Q&A
Even when external support seems strong, inner fear and overthinking can produce moha (bewilderment) that blocks niścaya (clear resolve). The verse highlights the ethical-psychological need for steadiness of mind to act rightly in crisis.
Uttara, facing the prospect of battle, confesses that one persistent worry makes him mentally confused; he cannot reach a decision. This reflects his wavering courage despite the presence of powerful allies.