Shloka 1636
त्रिगर्त-मात्स्य-संग्रामः
The Trigarta–Matsya Engagement at Twilight
योत्स्यमाना अनहान्त देवरूपा: प्रहारिण: । इसी प्रकार सैकड़ों देवताओंके समान रूपवान् महारथियोंने युद्धके लिये उद्यत हो अपने-अपने वैभवके अनुसार कवच पहन लिये। वे सब-के-सब प्रहार करनेमें कुशल थे
yo'tsyamānā anahānta devarūpāḥ prahāriṇaḥ | itī prakāraṃ saikṛḍoṃ devatā-samāna-rūpavān mahārathibhiḥ yuddhāya udyatya sva-sva-vaibhavānusāreṇa kavacāni paridhāya | te sarve prahāra-kauśalāḥ |
వైశంపాయనుడు పలికెను—యుద్ధానికి సిద్ధమై, అలసటలేని, దేవస్వరూపులై కనిపించే ఆ మహారథులు తమ తమ వైభవానుసారంగా కవచాలు ధరించి లేచిరి. వారందరూ ప్రహారంలో నిపుణులు।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined preparedness and the warrior’s cultivated skill: strength is paired with readiness, proper equipment, and practiced competence. Ethically, it frames martial action as a serious, ordered undertaking rather than impulsive violence.
The narrator describes many elite chariot-warriors rising for battle. They appear godlike in splendor, put on armor according to their individual means and status, and stand ready—each skilled at delivering blows.