Shloka 9
Virāṭa-parva Adhyāya 23: Report of the Slain Sūtaputras, Royal Orders, and Sairandhrī’s Return
तां समासाद्य वित्रस्तां कृष्णां कमललोचनाम् । मोमुहामानां ते तत्र जगृूहु: कीचका भूशम्,फिर क्या था, उपकीचकोंने उसके पास जाकर भयभीत एवं मूर्च्छित हुई कमललोचना कृष्णाको बलपूर्वक पकड़ लिया
tāṁ samāsādya vitrastāṁ kṛṣṇāṁ kamalalocanām | momuhāmānāṁ te tatra jagṛhuḥ kīcakā balāt ||
అప్పుడు కీచకులు అక్కడికి చేరి, భయభ్రాంతురాలైన కమలలోచన కృష్ణను—మూర్ఛలోకి జారుతున్న ఆమెను—బలవంతంగా పట్టుకున్నారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights adharma: coercion and the misuse of strength against a frightened, helpless person. It implicitly condemns power exercised without restraint and points to the ethical duty to protect, not exploit, the vulnerable.
In the Virāṭa court context, Draupadī (Kṛṣṇā), terrified and nearly fainting, is approached and forcibly grabbed by the Kīcakas—Kīcaka’s associates—intensifying the injustice that will provoke a decisive response.