Mahabharata — Virata Parva, Shloka 70
Virāṭa-parva Adhyāya 22 — Draupadī’s Abduction Attempt and Bhīma’s Suppression of the Kīcakas
मुहूर्त तु स तं वेगं सहित्वा भुवि दुःसहम् । बलादहीयत तदा सूतो भीमबलार्दित:,भूमिपर खड़े रहकर दो घड़ीतक उस दुःसह वेगको सह लेनेके पश्चात् भीमसेनके बलसे पीड़ित हो सूतपुत्र कीचक अपनी शक्ति खो बैठा
muhūrtaṃ tu sa taṃ vegaṃ sahitvā bhuvi duḥsaham | balād ahīyata tadā sūto bhīmabalārditaḥ ||
భూమిపై నిలబడి కొద్దిసేపు ఆ అసహ్యమైన దెబ్బల వేగాన్ని అతడు తట్టుకున్నాడు; కాని భీమసేన బలానికి నలిగిపోయి, సూతపుత్రుడైన కీచకుని శక్తి క్షీణించింది.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Misused power and arrogance are inherently unstable: when wrongdoing persists, it eventually meets a force aligned with protection and justice. The verse highlights the ethical idea that strength, when exercised to restrain harm, restores moral balance.
Kīcaka, identified as the son of a charioteer, withstands Bhīma’s assault for a brief time, but then his strength fails under Bhīma’s superior force—marking the turning point where Kīcaka is overpowered.