Shloka 25
Bhīma–Draupadī Saṃvāda on Restraint, Protection, and the Kīcaka Threat
Virāṭa-parva, Adhyāya 20
बिभेमि कुन्त्या या नाहं युष्माकं वा कदाचन । साद्याग्रतो विराटस्य भीता तिष्ठामि किड्करी,(फिर वह सिसकती हुई बोली--) “नाथ! जो पहले कभी आर्या कुन्तीसे अथवा तुमलोगोंसे भी नहीं डरती थी, वही द्रौपदी आज दासी होकर राजा विराटके आगे भयभीत- सी खड़ी रहती है”
bibhemi kuntyā yā nāhaṃ yuṣmākaṃ vā kadācana | sādyāgrato virāṭasya bhītā tiṣṭhāmi kiṅkarī ||
నాథా! నేను ఎప్పుడూ ఆర్య కుంతీని గానీ, మీలో ఎవ్వరినీ గానీ భయపడలేదు; అలాంటి నేనే నేడు దాసిగా మారి రాజు విరాటుని ఎదుట భయంతో వణుకుతూ నిలుస్తున్నాను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how dharma is tested under vulnerability: a person once secure and fearless can be forced into dependence and humiliation, yet must endure with restraint and awareness of right conduct amid adversity.
A woman (contextually Draupadī in disguise during the Pāṇḍavas’ incognito exile) laments that she, who never feared Kuntī or the Pāṇḍavas, now stands frightened before King Virāṭa as a mere servant, emphasizing her sudden fall in status.