Shloka 12
द्रौपदी-भीमसेनसंवादः
Draupadī–Bhīmasena Dialogue on Suffering, Kāla, and Daiva
क्यों न हो, इस राजपरिवारमें भी तो ये दोनों एक ही समयसे निवास करते हैं?” इस तरहकी बातें कहकर रानी सुदेष्णा प्राय: नित्य मुझे झिड़का करती हैं ।। क्रुध्यन्ती मां च सम्प्रेक्ष्य समशड्कत मां त्वयि । तस्यां तथा ब्रुवत्यां तु दुःखं मां महदाविशत्,और मुझे क्रोध करती देख तुम्हारे प्रति मेरे गुप्त प्रेमकी आशंका कर बैठती हैं। जब- जब वे वैसी बातें कहती हैं, उस समय मुझे बहुत दुःख होता है
krudhyantī māṃ ca samprekṣya samaśaṅkata māṃ tvayi | tasyāṃ tathā bruvatyāṃ tu duḥkhaṃ māṃ mahad āviśat ||
నన్ను కోపంగా చూసి రాణి నీ విషయమై నాపై అనుమానం పెట్టుకుంది—నా హృదయంలో ఏదో గుప్తాసక్తి ఉన్నట్లు. ఆమె అలా మాట్లాడినప్పుడల్లా మహాదుఃఖం నన్ను ఆవరించేది.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of reputation and the suffering caused by suspicion: even without wrongdoing, perceived impropriety can create distress, so one must act with restraint and clarity in relationships within a royal household.
The queen, noticing the speaker’s emotional state, suspects a secret attachment involving the person addressed as ‘you’ (tvayi). Her repeated insinuations cause the speaker deep sorrow.