Shloka 1
Draupadī’s Grief at Seeing the Heroes in Disguise (द्रौपदी-विषादः / वेष-परिभव-वर्णनम्)
द्रौपदी बोली--जिस स्त्रीके पति राजा युधिष्ठिर हों, वह बिना शोकके रहे, यह कैसे सम्भव हो सकता है? तुम मेरे सारे दुःखोंको जानते हुए भी मुझसे कैसे पूछते हो?
Draupadī uvāca—yasyāḥ striyāḥ patiḥ rājā Yudhiṣṭhiraḥ, sā śokarahitā bhavet—etat kathaṃ sambhavati? mama sarvaduḥkhāni jānann api tvaṃ māṃ kathaṃ pṛcchasi?
ద్రౌపది పలికెను—యుద్ధిష్ఠిర మహారాజు భర్తగా ఉన్న స్త్రీ శోకములేక ఎలా ఉండగలదు? నా దుఃఖములన్నీ తెలిసికూడా నన్ను నీవు ఎలా ఇలాంటి ప్రశ్న అడుగుతున్నావు?
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension between royal dharma and personal suffering: even a righteous king’s household is not immune to grief, and true understanding requires acknowledging lived pain rather than treating it as an abstract question.
Draupadī responds sharply to a question about her state of mind, insisting that her grief is inevitable given her circumstances and reminding the listener that her hardships are already well known.