Shloka 9
द्रौपद्याः शोकवचनम्
Draupadī’s Lament and Indictment of Misfortune
यस्यां भीमस्तथा शेते मृगराज इव श्वसन् । वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! ऐसा कहती हुई मनस्विनी द्रौपदीने उस भवनमें प्रवेश किया, जिसमें सिंहकी भाँति साँसें खींचते हुए भीमसेन सो रहे थे ।। तस्या रूपेण सा शाला भीमस्य च महात्मन:,कुरुनन्दन! द्रौपदीके दिव्य रूपसे महात्मा भीमकी वह पाकशाला शोभा-समृद्धिको प्राप्त होकर तेजसे प्रकाशित हो उठी। पवित्र मुसकानवाली द्रौपदी पाक-शालामें पहुँचकर क्रमश: [बक, साँड़ और गजराजके पास जानेवाली] जलनमें उत्पन्न हुई बकी, तीन सालकी पार्थिव गौ तथा हथिनीके समान श्रेष्ठ पुरुष भीमसेनके समीप गयीं
yasyāṃ bhīmas tathā śete mṛgarāja iva śvasan |
వైశంపాయనుడు చెప్పెను—ఓ రాజా! ధృఢమనస్సుగల ద్రౌపది ఆ గృహములో ప్రవేశించింది; అక్కడ భీమసేనుడు సింహంలా గంభీరంగా శ్వాసించుచూ నిద్రించుచుండెను. ఆమె దివ్యరూపముచేత మహాత్మ భీముని ఆ మహానసం శోభాసంపదలతో ప్రకాశించి తేజస్సుతో వెలిగెను; శుచిస్మిత పాంచాలి వంటశాలలోనికి చేరి భీమసేనుని సమీపమునకు వెళ్లెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even under concealment and hardship, inner nature and duty persist: Bhīma’s protective power remains palpable, while Draupadī’s composed resolve reflects ethical endurance—maintaining purpose and vigilance without abandoning dharma during perilous anonymity.
Vaiśampāyana describes Draupadī entering the place where Bhīma is asleep; Bhīma’s heavy, lion-like breathing emphasizes his latent strength. The moment sets a tense domestic scene within the Pandavas’ hidden year in Virāṭa’s domain.