Shloka 12
द्रौपद्याः भीमसेन-प्रबोधनम्
Draupadī Awakens Bhīmasena
स पपात तदा भूमौ रक्षोबलसमाहत: । विघूर्णमानो निश्रेष्टश्छिन्नममूल इव द्रुम:,राक्षसद्वारा बलपूर्वक आहत होकर कीचकके सारे शरीरमें चक्कर आ गया और वह जड़से कटे हुए वृक्षकी भाँति निश्चेष्ट होकर पृथ्वीपर गिर पड़ा
sa papāta tadā bhūmau rakṣo-bala-samāhataḥ | vighūrṇamāno niśceṣṭaś chinnamūla iva drumaḥ ||
రాక్షసబలంతో బలవంతంగా కొట్టబడిన కీచకుడు అప్పుడు నేలపై పడిపోయాడు; అతని శరీరమంతా తలతిరుగుడుతో కంపించి, వేరుకత్తిరించిన చెట్టులా నిశ్చేష్టుడయ్యాడు।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the sudden collapse of arrogance and brute force when confronted by superior strength; violence rooted in pride proves unstable, falling as easily as a tree severed from its roots.
A man is struck powerfully by a rākṣasa; he staggers in a daze, becomes inert, and drops to the ground, compared to a tree cut at the root.