Virāṭanagara-nivāsa-nirṇaya
Decision to Reside in Virāṭa’s City
विराटनगरे तात संवत्सरमिमं वयम् । कुर्वन्तस्तस्य कर्माणि विहरिष्याम भारत,भाई अर्जुन! इसलिये इस वर्ष हमलोग राजा विराटके ही नगरमें रहें और उनका कार्यसाधन करते हुए उनके यहाँ विचरण करें
virāṭanagare tāta saṁvatsaram imaṁ vayam | kurvantās tasya karmāṇi viharīṣyāma bhārata ||
యుధిష్ఠిరుడు అన్నాడు— ప్రియమైన అర్జునా! కాబట్టి ఈ సంవత్సరం మనం విరాటుని నగరంలోనే ఉండుదాం. అతని పనులను నిర్వహిస్తూ, అతని ఆశ్రయంలో సంచరిస్తూ అక్కడ నివసిద్దాం, ఓ భారతా.
युधिछिर उवाच
The verse highlights prudent dharma in adversity: choosing lawful, nonviolent means—humble service and restraint—to fulfill a difficult obligation (living incognito for a year) without provoking unnecessary conflict.
At the start of the Virāṭa Parva, Yudhiṣṭhira proposes that the Pāṇḍavas spend the required final year of exile in disguise within King Virāṭa’s city, taking up roles as servants or workers and moving about there without being recognized.