Shloka 22
अध्याय ९० — लोमशोपदेशः तथा तीर्थयात्रानिश्चयः
Lomaśa’s Counsel and the Resolve for Pilgrimage
सनत्कुमार: कौरव्य पुण्यं कनखलं तथा । पर्वतश्न पुरुर्नाम यत्र यात: पुरूरवा:,कुरुनन्दन! पुण्यमय कनखलमें पहले सनत्कुमारने यात्रा की थी। वहीं पुरु नामसे प्रसिद्ध पर्वत है, जहाँ पूर्वकालमें पुरूरवाने यात्रा की थी
sanatkumāraḥ kauravya puṇyaṃ kanakhalaṃ tathā | parvataś ca purur nāma yatra yātaḥ purūravāḥ, kurunandana |
ధౌమ్యుడు పలికెను—కౌరవ్యా! ‘కనఖల’ అనే పుణ్యతీర్థము ఉంది; అక్కడ పూర్వము సనత్కుమారుడు యాత్ర చేశాడు. అలాగే ‘పురు’ అని ప్రసిద్ధమైన ఒక పర్వతమూ ఉంది; అక్కడ ప్రాచీనకాలములో పురూరవుడు ప్రయాణించాడు, కురునందనా.
धौम्य उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the Mahābhārata’s tīrtha-yātrā ethic: sacred places gain and display their sanctity through the presence and practice of exemplary figures (ṛṣis and ancient kings). Remembering such journeys encourages reverence, self-discipline, and the pursuit of puṇya through righteous travel and conduct.
Dhaumya is guiding a Kuru prince by pointing out notable pilgrimage sites. He identifies Kanakhala as a holy place previously visited by the sage Sanatkumāra, and he mentions a mountain called Puru, associated with an earlier journey of King Purūravas—thus mapping the landscape through revered precedents.