Shloka 5
//////८6 ॥/2 &// यस्य नित्यमृता वाच: स्वैरेष्वपि महात्मन: । त्रैलोक्यमपि तस्य स्याद् योद्धा यस्य धनंजय:,जिन महात्माके मुखसे हँसीमें भी सदा सत्य ही बातें निकलती हैं और जिनकी ओरसे लड़नेवाले धनंजय-जैसे योद्धा हैं, उन धर्मराज युधिष्ठिरके लिये इस कौरव-राज्यको जीतनेकी तो बात ही क्या है, वे तीनों लोकोंपर अधिकार प्राप्त कर सकते हैं
yasya nityamṛtā vācaḥ svair eṣv api mahātmanaḥ | trailokyam api tasya syād yoddhā yasya dhanañjayaḥ ||
వినోదంలోనూ అసత్యం పలకని ఆ మహాత్మునికి, యుద్ధంలో ధనంజయుడు వంటి వీరుడు తోడుంటే—ఈ కౌరవ రాజ్యాన్ని గెలవడం ఏమాత్రం కష్టం? అతడు త్రిలోకాధిపత్యమునకూ అర్హుడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that unwavering truthfulness (satya) is a mark of true nobility and a foundation of legitimate rule; when such moral integrity is supported by righteous strength (a champion like Arjuna), success and authority become natural outcomes—even symbolically extending to ‘the three worlds’.
Vaiśampāyana praises the moral stature of the righteous king (understood in context as Yudhiṣṭhira): his speech remains truthful even in relaxed moments, and with Arjuna as his warrior, conquering the Kaurava realm is portrayed as easy—indeed, his merit is said to be great enough to claim universal dominion.