Mahabharata 3.37.45 — Vana Parva, Adhyaya 37, Shloka 45
Vyāsa’s Counsel to Yudhiṣṭhira: Pratismṛti-vidyā, Arjuna’s Aśtra-Quest, and the Move to Kāmyaka
कस्त्वं तातेह सम्प्राप्तो धनुष्मान् कवची शरी । निबद्धासितलत्राण: क्षत्रधर्ममनुव्रत:
kaḥ tvaṃ tāteha samprāpto dhanuṣmān kavacī śarī | nibaddhāsitalatrāṇaḥ kṣatradharmam anuvrataḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— తాతా! నీవెవరు? ఇక్కడికి ధనుస్సుతో, కవచధారిగా, బాణాలతో, ఖడ్గమును రక్షణోపకరణములను బిగించి, క్షత్రధర్మానుసారిగా వచ్చినవాడివి. ఇక్కడ ఆయుధాల అవసరం లేదు. ఇది క్రోధమును హర్షమును జయించి తపస్సులో నిమగ్నమైన శాంత బ్రాహ్మణ తపస్వుల నివాసము.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts kṣatriya readiness for violence with the ascetic ideal of restraint: in a hermitage devoted to tapas, the highest ‘weapon’ is self-mastery—conquering anger and exhilaration—so martial display is out of place.
Vaiśampāyana describes someone arriving at a peaceful ascetic setting fully armed like a warrior. The speaker questions his identity and implicitly admonishes him that this is a place for calm Brahmins engaged in austerity, not a battlefield requiring weapons.
Ask anything about this verse
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.