Shloka 33
Draupadī’s Lament and Theodicy: Dharma, Dice, and Īśvara’s Governance (Āraṇyaka-parva 31)
एतावदेव पर्याप्तमुपमानं शुचिस्मिते । कर्मणां फलमाप्रोति धीरोडल्पेनापि तुष्यति,पवित्र मुसकानवाली द्रौपदी! इतना ही दृष्टान्त देना पर्याप्त है। धीर पुरुष कर्मोका फल पाता है और थोड़े-से फलसे भी संतुष्ट हो जाता है
etāvad eva paryāptam upamānaṃ śucismite | karmaṇāṃ phalam āpnoti dhīro 'lpene 'pi tuṣyati ||
యుధిష్ఠిరుడు అన్నాడు—ఓ శుచిస్మితే ద్రౌపదీ! ఇంతటితో ఉపమానం చాలు. ధీరుడు తన కర్మఫలాన్ని పొందుతాడు; స్వల్ప లాభంతోనూ తృప్తి చెందుతాడు.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches karmaphala and inner steadiness: one should act rightly and accept the resulting fruit without greed; a truly composed person remains content even when the outcome is small.
Yudhiṣṭhira addresses Draupadī and concludes a point by saying that the example given is enough; he emphasizes the virtue of the dhīra—one who accepts the fruits of action with contentment.