Shloka 231
अध्याय ३० — क्रोधदोषाः क्षमाप्रशंसा च
Defects of Anger and the Praise of Forbearance
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् । ईश्वरस्य वशे लोकास्तिष्ठन्ते नात्मनो यथा
atrāpy udāharantīmam itihāsaṁ purātanam | īśvarasya vaśe lokās tiṣṭhante nātmano yathā ||
ఇక్కడ కూడా వారు ఈ ప్రాచీన దృష్టాంతాన్ని ఉదాహరిస్తారు—లోకంలోని ప్రాణులు ఈశ్వరాధీనంగా నిలిచియుంటారు; తమ స్వతంత్ర సంకల్పముచొప్పున కాదు.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that worldly beings operate within the Lord’s governance; human autonomy is limited. Ethically, it encourages humility, patience, and discernment—acting rightly while recognizing that outcomes are not fully self-determined.
Yudhiṣṭhira introduces an old illustrative story (itihāsa) to support his point. He frames the discussion by asserting that people and events are subject to a higher ruling power, setting up an example meant to guide judgment and conduct.