Shloka 3
Adhyāya 290: Kuntī’s Mantra-Parīkṣā and the Appearance of Sūrya (कुन्ती–सूर्यसंवादः)
त्वया हि मम सत्पुत्र यशो दीप्तमुपार्जितम् । जित्वा वज्धरं संख्ये सहस्राक्षं शचीपतिम्,'सुपुत्र! तुमने युद्धमें सहस्र नेत्रोंवाले वज्धारी शचीपति इन्द्रको जीतकर उज्ज्वल यशका उपार्जन किया है
tvayā hi mama satputra yaśo dīptam upārjitam | jitvā vajradharaṃ saṅkhye sahasrākṣaṃ śacīpatim ||
సత్పుత్రా! నీవు యుద్ధంలో వజ్రధారి, సహస్రాక్షుడు, శచీపతి అయిన ఇంద్రుని జయించి నాకు ప్రకాశమయమైన యశస్సును సంపాదించావు.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the classical epic ethic that true renown (yaśas) is earned through extraordinary courage and victory over formidable opponents, and that such deeds bring honor not only to oneself but also to one’s lineage and elders.
Mārkaṇḍeya addresses a heroic figure as “noble son,” praising him for having defeated Indra—described by his epithets (vajradhara, sahasrākṣa, śacīpati)—and states that this feat has brought radiant fame.