Shloka 13
Kṣānti–Tejas Viveka: Prahlāda’s Instruction to Bali
Draupadī’s Application
तस्माद् बलवता चैव दुर्बलेन च नित्यदा । क्षन्तव्यं पुरुषेणाहुरापत्स्वपि विजानता,इसलिये बलवान् या निर्बल सभी विज्ञ मनुष्योंको सदा आपत्तिकालमें भी क्षमाभावका ही आश्रय लेना चाहिये
tasmād balavatā caiva durbalena ca nityadā | kṣantavyaṃ puruṣeṇāhur āpatsu api vijānatā ||
కాబట్టి బలవంతుడైనా బలహీనుడైనా—వివేకి పురుషుడు ఎల్లప్పుడూ క్షమను ఆచరించాలి; ఆపదకాలంలో కూడా క్షమామార్గమే గ్రహించవలెనని జ్ఞానులు ప్రకటించారు.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches kṣamā—patient forbearance and forgiveness—as a universal duty: strength should not become cruelty, and weakness should not become resentment. Even during crises, the wise uphold forgiveness as the ethically superior response.
Yudhiṣṭhira is articulating a dharmic principle in the Vana Parva context, emphasizing how one should behave under pressure and misfortune: by choosing restraint and forgiveness rather than retaliation.