Shloka 71
Sūrya’s Counsel to Karṇa on Indra’s Intended Request
Kuṇḍala–Kavaca Discourse
ग्राहयित्वाहमात्मानं ततो दग्ध्वा च तां पुरीम् सम्प्राप्त इति तं राम: प्रियवादिनमार्चयत्,“तदनन्तर मैंने जान-बूुझकर अपने-आपको राक्षसोंद्वारा पकड़वा दिया और लंकापुरीको जलाकर समुद्रके इस पार आ पहुँचा।! यह सब समाचार सुनकर श्रीरामचन्द्रजीने प्रियवादी हनुमान्का अत्यन्त आदर-सत्कार किया
grāhayitvāham ātmānaṃ tato dagdhvā ca tāṃ purīm samprāpta iti taṃ rāmaḥ priyavādinaṃ ārchayat
“ఆ తరువాత నేను ఉద్దేశ్యపూర్వకంగా నన్ను రాక్షసుల చేత పట్టించుకొని, ఆ నగరాన్ని దహించి, సముద్రం ఈ ఒడ్డుకు తిరిగి వచ్చాను.” ఈ వార్త విని శ్రీరాముడు సత్యమూ ప్రియమూ పలికే హనుమంతుని అత్యున్నత గౌరవంతో సత్కరించాడు।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Righteous leadership recognizes and honors virtuous service: Hanumān’s daring act is framed as disciplined, purposeful action for dharma, and Rāma’s response models gratitude, respect for merit, and ethical appreciation of well-spoken truthful counsel.
Hanumān reports that he intentionally allowed himself to be captured, then burned Laṅkā and returned across the ocean; upon hearing this successful mission report, Rāma respectfully honors him for his effective and well-conveyed service.