Shloka 656
Sūrya’s Counsel to Karṇa on Indra’s Intended Request
Kuṇḍala–Kavaca Discourse
प्रत्ययं कुरु मे देवि वानरो5स्मि न राक्षस: । “उनके मित्र होनेके नाते सुग्रीव भी आपका कुशल-मंगल पूछते हैं। आपके स्वामी भगवान् श्रीराम सम्पूर्ण वानरोंकी सेनाके साथ शीघ्र यहाँ पधारेंगे। देवि! मेरा विश्वास कीजिये। मैं राक्षस नहीं, वानर हूँ”
pratyayaṁ kuru me devi vānaro'smi na rākṣasaḥ |
దేవీ, నాపై నమ్మకం ఉంచండి; నేను వానరుణ్ని, రాక్షసుణ్ని కాదు. మిత్రుడిగా, శ్రేయోభిలాషిగా సుగ్రీవుడూ మీ క్షేమసమాచారం అడుగుతున్నాడు. మీ స్వామి భగవాన్ శ్రీరాముడు సమస్త వానరసేనతో కూడి త్వరలో ఇక్కడికి వస్తాడు. దేవీ, నన్ను నమ్మండి—నేను రాక్షసుడు కాదు, వానరుడనే.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharmic communication: when approaching someone fearful or vulnerable, one should speak truthfully, offer clear assurance, and identify oneself honestly to remove suspicion—trust is built through transparency and benevolent intent.
A messenger reassures a noble lady addressed as ‘Devī’ that he is a vanara ally, not a rākṣasa enemy, and conveys that Sugrīva sends greetings and that Śrī Rāma will soon arrive with the full vanara force.