Shloka 45
Sūrya’s Counsel to Karṇa on Indra’s Intended Request
Kuṇḍala–Kavaca Discourse
अनेकशततविस्तीर्ण योजनानां महोदधिम् | तिमिनक्रझषावासं चिन्तयन्त: सुदु:ःखिता:,“उस महासागरका विस्तार कई सौ योजनोंमें था। उसमें तिमि, मगर और बड़े-बड़े मत्स्य निवास करते थे। उसके इस स्वरूपका स्मरण करके हम सब लोग बहुत दुःखी हो गये
anekaśatatavistīrṇaṃ yojanānāṃ mahodadhim | timinakrajhaṣāvāsaṃ cintayantaḥ suduḥkhitāḥ |
ఆ మహోదధి అనేక వందల యోజనాల వరకు విస్తరించి ఉండెను; అది తిమి, మకర, మహామత్స్యముల నివాసస్థానము. దాని భయంకర విస్తారాన్ని తలచుకొనగానే మేము అత్యంత దుఃఖితులమయ్యాము.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how contemplation of overwhelming dangers and vastness can intensify human sorrow; it implicitly points to the mind’s role in magnifying fear and suffering through remembrance and reflection.
Mārkaṇḍeya describes a colossal ocean, inhabited by terrifying sea-creatures, and says that remembering its immense and perilous nature caused the group to become profoundly distressed.