Shloka 573
इन्द्रजिद्-लक्ष्मणयुद्धम्
Indrajit and Lakṣmaṇa: Escalation through Concealment
अनुयाय महाबाहु: फाल्गुनो वाक्यमत्रवीत् । अब उसमें केवल भागनेका उत्साह रह गया था, अतः वह वनकी ओर भागा। सिन्धुराजको केवल भागनेमें ही पराक्रम दिखाता देख महाबाहु अर्जुन उसका पीछा करते हुए बोले--
anuyāya mahābāhuḥ phālguno vākyam abravīt |
ఇప్పుడు అతనిలో మిగిలిన ఉత్సాహం అంతా పారిపోవడానికే; అందుకే అతడు అడవివైపు పరుగెత్తాడు. సైంధవరాజు పారిపోవడంలోనే పరాక్రమం చూపుతున్నాడని చూసి, మహాబాహు అర్జునుడు అతన్ని వెంబడిస్తూ ఇలా అన్నాడు—
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage implicitly contrasts genuine kṣatriya valor—steadfastness, responsibility, and facing consequences—with the hollow display of strength that appears only in running away. Ethical force is tied to dharma, not to self-preserving flight.
As the king of Sindhu flees toward the forest, Arjuna (Phālguna) chases him. While pursuing, Arjuna speaks to him, setting up a confrontation and a moral rebuke of cowardly retreat.