Shloka 52
इन्द्रजिद्-लक्ष्मणयुद्धम्
Indrajit and Lakṣmaṇa: Escalation through Concealment
भीमसेनार्जुनौ चापि श्रुत्वा क्रोशगतं रिपुम् । स्वयमश्रांस्तुदन्ती तौ जवेनैवाभ्यधावताम्,इधर भीमसेन और अर्जुनने जब सुना कि हमारा शत्रु जयद्रथ एक कोस आगे निकल गया है, तब वे स्वयं अपने घोड़ोंको हाँकते हुए बड़े वेगसे उसके पीछे दौड़े
bhīmasenārjunau cāpi śrutvā krośagataṃ ripum | svayam aśrāṃs tudantī tau javenaivābhyadhāvatām ||
శత్రువు ఒక క్రోశం ముందుకు వెళ్లిపోయినాడని విని భీమసేనుడు, అర్జునుడు ఇద్దరూ తామే గుర్రాలను తొలుచుచు మహావేగంతో అతని వెనుక పరిగెత్తిరి.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores personal responsibility and prompt action: when confronting adharma or an escaping offender, one should not hesitate or delegate out of fear or fatigue; decisive effort is part of righteous resolve, especially for those bound by kṣatriya-dharma.
Bhīma and Arjuna learn that the enemy has moved a krośa ahead. Instead of waiting for attendants, they themselves drive their horses and rush after him at full speed, intensifying the pursuit.