Shloka 2
इन्द्रजिद्-लक्ष्मणयुद्धम्
Indrajit and Lakṣmaṇa: Escalation through Concealment
ततो घोरतम: शब्दो रणे समभवत् तदा । भीमार्जुनयमान् दृष्टवा सैन्यानां सयुधिष्ठिरान्,उस समय रणभूमिमें युधिष्ठि, भीमसेन, अर्जुन, नकुल और सहदेवको देखकर जयद्रथके सैनिकोंमें बड़ा भयंकर कोलाहल मच गया
tato ghoratamaḥ śabdo raṇe samabhavat tadā | bhīmārjunayamān dṛṣṭvā sainyānāṃ sa-yudhiṣṭhirān |
అప్పుడు యుద్ధభూమిలో అత్యంత ఘోరమైన గర్జన లేచింది. యుధిష్ఠిరుడితో పాటు భీమసేనుడు, అర్జునుడు, అలాగే నకుల-సహదేవులను చూసిన వెంటనే జయద్రథుని సైన్యంలో భయంకరమైన కలకలం చెలరేగింది.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the presence of dharma-aligned leaders can shift the moral and psychological balance in conflict: righteousness, when organized and visible, unsettles forces acting from fear, aggression, or adharma.
As Yudhiṣṭhira arrives accompanied by Bhīma and Arjuna, a terrifying clamor erupts among the opposing troops on the battlefield—signaling alarm and agitation at the sight of the formidable Pāṇḍava warriors.