Shloka 49
एवंविधान्यलीकानि धार्त॑राष्ट्रर्दुरात्मभि: । पाण्डवेषु वनस्थेषु प्रयुक्तानि वृथाभवन्,राजन! यहाँ तुमने मुझसे जो कुछ पूछा था, वह सब मैंने तुम्हें बतला दिया। इस प्रकार दुरात्मा धृतराष्ट्रपुत्रोंने वनवासी पाण्डवोंपर अनेक बार छल-कपटका प्रयोग किया, परंतु वह सब व्यर्थ हो गया
evaṁvidhāny alīkāni dhārtarāṣṭrair durātmabhiḥ | pāṇḍaveṣu vanastheṣu prayuktāni vṛthābhavan, rājan |
వైశంపాయనుడు పలికెను— రాజా, ధృతరాష్ట్రుని దురాత్మ కుమారులు అరణ్యంలో ఉన్న పాండవులపై ఇలాంటి అబద్ధాలు, మోసపూరిత యుక్తులు పునఃపునః ప్రయోగించినా, అవన్నీ వృథా అయ్యెను. అందుచేత నీవు అడిగినదంతా నేను వివరించితిని.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Deceit and adharma, even when repeatedly attempted by the powerful, ultimately become fruitless; ethical failure undermines one’s aims, while steadfast endurance in hardship protects the righteous.
Vaiśampāyana concludes a report to King Janamejaya, stating that the Kauravas (sons of Dhṛtarāṣṭra) tried various deceptions against the forest-exiled Pāṇḍavas, but those schemes did not succeed.