Shloka 45
वैशम्पायन उवाच श्रुत्वेरितं केशवस्य बभूवु: स्वस्थमानसा: । द्रौपद्या सहिता: पार्थास्तमूचुविंगतज्वरा:,वैशम्पायनजी कहते हैं-जनमेजय! भगवान् श्रीकृष्फा यह कथन सुनकर द्रौोपदीसहित पाण्डवोंका चित्त स्वस्थ हुआ। उनकी सारी चिन्ता दूर हो गयी और वे भगवान्से इस प्रकार बोले--'विभो! गोविन्द! तुम्हें अपना सहायक और संरक्षक पाकर हम बड़ी-बड़ी दुस्तर विपत्तियोंसे उसी प्रकार पार हुए हैं, जैसे महासागरमें डूबते हुए मनुष्य जहाजका सहारा पाकर पार हो जाते हैं
vaiśampāyana uvāca: śrutvā īritaṁ keśavasya babhūvuḥ svastha-mānasāḥ | draupadyā sahitāḥ pārthās tam ūcuḥ vigata-jvarāḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఓ జనమేజయా! కేశవుడు పలికిన మాటలు విని ద్రౌపదితో కూడిన పాండవుల మనస్సు ప్రశాంతమైంది. వారి ఆందోళనజ్వరం తొలగిపోయి వారు ప్రభువుతో ఇలా అన్నారు—“విభో! గోవిందా! నిన్ను సహాయకుడిగా, రక్షకుడిగా పొందినందువల్ల మేము దాటలేనివైన విపత్తులను కూడా దాటాము—మహాసముద్రంలో మునిగిపోతున్నవారు నౌక ఆధారం పొందితే ఎలా తీరానికి చేరుతారో అలా.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Reliance on righteous divine guidance brings inner steadiness: when the Pāṇḍavas hear Keśava’s assurance, their mental turmoil (jvara) dissolves, illustrating that true refuge transforms fear into composure and enables one to endure adversity.
In the frame narration, Vaiśampāyana reports to Janamejaya that after hearing Kṛṣṇa (Keśava), the Pāṇḍavas and Draupadī regain peace of mind and then speak to him, acknowledging him as their helper and protector, likening his support to a ship saving those drowning in the sea.