Shloka 3
Duryodhana’s Restraint by Citraseṇa and Yudhiṣṭhira’s Magnanimous Release
Dvaitavana
तस्मादपत्यं विविधाश्ष भोगा: शय्यासनान्युत्तमदर्शनानि । वस्त्राणि माल्यानि तथैव गन्धा: स्वर्गश्न लोको विपुला च कीर्ति:,सेवाद्वारा प्रसन्न किये हुए पतिसे स्त्रियोंको (उत्तम) संतान, भाँति-भाँतिके भोग, शय्या, आसन, सुन्दर दिखायी देनेवाले वस्त्र, माला, सुगन्धित पदार्थ, स्वर्गलोक तथा महान् यशकी प्राप्ति होती है
tasmād apatyaṃ vividhāś ca bhogāḥ śayyāsanāny uttamadarśanāni | vastrāṇi mālyāni tathaiva gandhāḥ svargāś ca lokā vipulā ca kīrtiḥ ||
కాబట్టి భర్తను సేవచేసి ప్రసన్నుని చేసిన స్త్రీకి ఉత్తమ సంతానం, నానావిధ భోగాలు, శ్రేష్ఠ శయ్యాసనాలు, సుందర వస్త్రాలు, మాలలు, సుగంధ ద్రవ్యాలు—అలాగే స్వర్గలోకప్రాప్తి మరియు విస్తారమైన కీర్తి లభిస్తాయి।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents a traditional dharmic claim: devoted service that pleases one’s husband is portrayed as a cause of auspicious results—progeny, comforts, social honor, and even heavenly attainment—linking household duty with merit and reputation.
Vaiśampāyana continues a didactic passage in which household conduct and marital duty are being described. This line lists the rewards said to accrue from a wife’s pleasing service within marriage.