Shloka 49
अवमन्यति यः सिद्धान् क्रुद्धाश्नापि शपन्ति यम् । उन्माद्यति स तु क्षिप्र॑ ज्ञेयः सिद्धग्रहस्तु सः,जो सिद्ध पुरुषोंका अनादर करता है और क्रोधमें आकर वे सिद्ध पुरुष जिसे शाप दे देते हैं, जिसके कारण वह तुरंत पागल हो जाता है, उसे 'सिद्धग्रह” की बाधा प्राप्त हुई है, ऐसा समझना चाहिये
avamanyati yaḥ siddhān kruddhāś cāpi śapanti yam | unmādyati sa tu kṣipraṁ jñeyaḥ siddhagrahas tu saḥ ||
మార్కండేయుడు పలికెను—సిద్ధులను అవమానించే వాడిని, కోపించిన సిద్ధులు శపిస్తే, అతడు వెంటనే ఉన్మాదానికి లోనవుతాడు; అతనిపై ‘సిద్ధగ్రహం’ పట్టిందని తెలుసుకోవాలి।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse warns that contempt toward spiritually accomplished beings is a serious ethical fault: it invites destructive consequences, here framed as a curse leading to rapid mental derangement. The implied dharma is humility and reverence toward the holy and self-controlled.
Mārkaṇḍeya defines a specific kind of affliction—‘siddhagraha’—as a recognizable result when a person insults siddhas and, after being cursed by them in anger, quickly becomes mad. It functions as a diagnostic and moral explanation within the discourse.