Shloka 12
Duryodhana Seized by Citraseṇa; Kaurava Petition to Yudhiṣṭhira (दुर्योधनापहारः / चित्रसेनगन्धर्वग्रहणम्)
विनता चाब्रवीत् स्कन्दं मम त्वं पिण्डद: सुतः । इच्छामि नित्यमेवाहं त्वया पुत्र सहासितुम्,गरुड़जातीय विनताने स्कन्दसे कहा--“बेटा! तुम मेरे पिण्डदाता पुत्र हो। मैं सदा तुम्हारे साथ रहना चाहती हूँ
Vinatā cābravīt Skandaṃ mama tvaṃ piṇḍadaḥ sutaḥ | icchāmi nityam evāhaṃ tvayā putra sahāsitum ||
అప్పుడు వినత స్కందునితో చెప్పింది—“పుత్రా, నీవే నాకు పిండదాతవు. కుమారా, నేను నిత్యమూ నీతో కలిసి నివసించాలని కోరుతున్నాను.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights putra-dharma: a son’s responsibility to care for his mother and to perform the post-death rites (piṇḍa-dāna). It frames this duty not merely as ritual, but as an ethical bond of gratitude and lifelong companionship.
In Markandeya’s narration, Vinatā addresses Skanda directly, affirming him as her son and future performer of her funeral oblations, and expressing her wish to remain with him always—emphasizing maternal attachment and the social-religious importance of a son.