Shloka 5
Saubha-nipātana: Kṛṣṇa’s Counter to Śālva’s Māyā
Book 3, Chapter 23
तत:ः कुरुश्रेष्ठमुपेत्य पौरा: प्रदक्षिणं चक्कुरदीनसत्त्वा: । त॑ ब्राह्मणाश्वाभ्यवदन् प्रसन्ना मुख्याश्न सर्वे कुरुजाड्डलानाम्,इसके बाद उदार हृदयवाले पुरवासियोंने कुरुश्रेष्ठ युधिष्िरकके पास जा उनकी परिक्रमा की। कुरुजांगलदेशके ब्राह्मणों तथा सभी प्रमुख लोगोंने उनसे प्रसन्नतापूर्वक बातचीत की
tataḥ kuruśreṣṭham upetya paurāḥ pradakṣiṇaṃ cakrur adīnasattvāḥ | taṃ brāhmaṇāś cābhyavadan prasannā mukhyāś ca sarve kurujāṅgalānām ||
ఆపై నగరవాసులు—వారి ధైర్యం చెదరని వారు—కురు శ్రేష్ఠుడు యుధిష్ఠిరుని సమీపించి భక్తితో ప్రదక్షిణ చేశారు. కురుజాంగల దేశంలోని బ్రాహ్మణులు మరియు సమస్త ప్రముఖులు ప్రసన్నచిత్తంతో ఆయనను అభివందించి గౌరవంగా సంభాషించారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic social ethics: a righteous person is honored by the community through respectful gestures (pradakṣiṇā, greeting). Even amid hardship, public recognition of virtue and proper conduct sustains moral order.
Afterward, the citizens approach Yudhiṣṭhira, circumambulate him as a mark of reverence, and the Brāhmaṇas and leading men of Kuru-jāṅgala greet and converse with him, indicating their goodwill and acknowledgment of his stature.