Shloka 16
Saubha-nipātana: Kṛṣṇa’s Counter to Śālva’s Māyā
Book 3, Chapter 23
आमन्त्रय पार्थ च वृकोदरं च धनंजयं याज्ञसेनीं यमौ च । प्रतस्थिरे राष्ट्रमपेतहर्षा युधिष्ठटिरेणानुमता यथास्वम्,तदनन्तर सब लोग कुन्तीपुत्र युधिष्ठिर, भीमसेन, अर्जुन, द्रौपदी तथा नकुल-सहदेवसे विदा ले एवं युधिष्ठिरकी अनुमति प्राप्त करके उदास होकर अपने राष्ट्रको प्रस्थित हुए
āmantarya pārthaṃ ca vṛkodaraṃ ca dhanañjayaṃ yājñasenīṃ yamau ca | pratasthire rāṣṭram apetaharṣā yudhiṣṭhireṇānumatā yathāsvam ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— ఆ తరువాత వారు పార్థుడు, వృకోదరుడు, ధనంజయుడు, యాజ్ఞసేనీ మరియు యమజులను వీడ్కోలు చెప్పి, యుధిష్ఠిరుని అనుమతి పొందిన తరువాత, హర్షరహితులై విషణ్ణచిత్తంతో తమ తమ రాజ్యాల వైపు ప్రయాణమయ్యారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in distress, one should act with maryādā (propriety): formally taking leave, seeking the rightful person’s consent, and departing without agitation. The verse highlights disciplined conduct and respect for authority as elements of dharma.
A group (contextually, those interacting with the Pāṇḍavas) takes leave of the principal Pāṇḍava figures—Bhīma, Arjuna, Draupadī, and the twins—and, with Yudhiṣṭhira’s permission, departs for their own kingdom, doing so in a joyless, heavy-hearted mood.